Aliens From The Deep (Alien degli abissi)
27-07-2006 19:55:14
Coido que non son o único que unha vez sentado cómodamente no sofá, cambiando de canle sen xeito se atopa cos créditos de inicio dunha mala película. E por mala película refírome a unha que pareza saída da Filmoteca Nacional de Ulan Bator, cun son que se entrecorta ás máis das veces e cunha imaxe que da a impresión de que o señor Eastman estaba a durmi-la sesta o día da rodaxe. Esas malas películas, de extraterrestres colonizadores, de asasinos resucitados, de monstros de outras dimensións, de espectros do Alén ¿Quen nun momento deses non sentiu un calafrío percorréndolle o lombo e atopouse dicindo “caralludo, unha de medo”?
A verdade é que non hai mellor regalo que o que non se espera, e é con ese ánimo co que se acolle a esta filme -só co título xa semella asegurada unha hora e media de diversión-, ríndonos polo baixo deses advenedizos que cren que o cine ha de renderse por forza a uns estándares de calidade.
A sinopse, como é habitual, é sinxela: A protagonista, unha ambiciosa periodista de investigación (¿?) infíltrase co seu cámara nunha illa volcánica que os militares utilizan de almacén de lixo nuclear. A enerxía liberada no proceso atrae a un extraterrestre que comeza a matar a todo canto humano se cruza no seu camiño, entre eles ó cámara e ó coronel que está ó cargo da planta nuclear. A moza, coa axuda dun ermitaño, aínda que atractivo, cazador de serpes logran derrota-lo intruso cun aparello deseñado polo finado ancián científico que inútilmente tentou dete-la ameaza.
Nembargantes, a película está chea de inconsistencias, demasiadas incluso para ser do xénero que é. Podemos obvialas, iso ata lle da un certo encanto.
O que é menos disculpable e que os diálogos son ridículos e insulsos as máis das veces e che deixan cunha completa sensación de indiferencia; só salvaría dúas ou tres frases de algún secundario. E sobre todo, as personaxes principais son do máis plano e irritante, nin sequera a presenza de Charles Napier como o testán do coronel Kovacks lle da un mínimo aire de respetabilidade.
Pero o que peor me sentou é que este enxendro me fai sentir como… un deses “advenedizos”, facéndome dubidar do encanto do worse is better. Unha cousa é facer películas de serie B, e outra ben distinta é aburrir ata ás pedras.
En resumo: unha MERDA. E non sigo porque non creo que valla a pena poñerme de tan mal humor.
P.S.: E o alien do carallo ten pinta de centola, ou boi de mar, xa non sei.
A verdade é que non hai mellor regalo que o que non se espera, e é con ese ánimo co que se acolle a esta filme -só co título xa semella asegurada unha hora e media de diversión-, ríndonos polo baixo deses advenedizos que cren que o cine ha de renderse por forza a uns estándares de calidade.
A sinopse, como é habitual, é sinxela: A protagonista, unha ambiciosa periodista de investigación (¿?) infíltrase co seu cámara nunha illa volcánica que os militares utilizan de almacén de lixo nuclear. A enerxía liberada no proceso atrae a un extraterrestre que comeza a matar a todo canto humano se cruza no seu camiño, entre eles ó cámara e ó coronel que está ó cargo da planta nuclear. A moza, coa axuda dun ermitaño, aínda que atractivo, cazador de serpes logran derrota-lo intruso cun aparello deseñado polo finado ancián científico que inútilmente tentou dete-la ameaza.
Nembargantes, a película está chea de inconsistencias, demasiadas incluso para ser do xénero que é. Podemos obvialas, iso ata lle da un certo encanto.
O que é menos disculpable e que os diálogos son ridículos e insulsos as máis das veces e che deixan cunha completa sensación de indiferencia; só salvaría dúas ou tres frases de algún secundario. E sobre todo, as personaxes principais son do máis plano e irritante, nin sequera a presenza de Charles Napier como o testán do coronel Kovacks lle da un mínimo aire de respetabilidade.
Pero o que peor me sentou é que este enxendro me fai sentir como… un deses “advenedizos”, facéndome dubidar do encanto do worse is better. Unha cousa é facer películas de serie B, e outra ben distinta é aburrir ata ás pedras.
En resumo: unha MERDA. E non sigo porque non creo que valla a pena poñerme de tan mal humor.
P.S.: E o alien do carallo ten pinta de centola, ou boi de mar, xa non sei.
Giménez Espantos
Categoría: Críticas 1 Comentario(s) & 0 Referencia(s)
Referencias
Comentarios
Feito con